انواع پی‌نوشته‌ها

ـ حواشی
ـ توضیحات
ـ تعلیقات
ـ ملحقات (ضمیمه‌ها)
برخی از مؤلفان، مترجمان، نویسندگان و گزارش‌نویسان برای تشریح لغات و توضیح اصطلاحات متن اثر خویش ـ به منظور هدایت فکر خواننده و رعایت ارتباط منطقی مطالب ـ ناگزیرند آن موارد را در پی‌نوشته بیاورند. آوردن اجزای پی‌نوشته‌ در متن، تمرکز خواننده را از بین می‌برد، فهم مطالب را دشوار می‌سازد، بحث‌ها را مخلوط می‌کند، پیام را در پرده‌ی ابهام پنهان می‌سازد و تأثیر بیان را کاهش می‌دهد.
گاهی اثری چاپ می‌شود و قبل از صحافی و انتشار، نویسنده یا مترجم لازم می‌بیند مطالبی را بر متن بیفزاید، ولی چون کتاب چاپ شده، نمی‌تواند، به همین دلیل، آن مطالب را با ذکر مشخصات لازم (که مربوط به کدام مورد یا مبحث و کدام صفحه است) تحت عنوان توضیحات، تعلیقات یا ملحقات در پی‌نوشته می‌آورد.